Norsk bacon er bokstavelig talt svinedyrt og sjeldan godt speka. Men når matvarekjedene nærast kastar billig ribbe etter oss deler av året, er det tid for handling. Har du først fått smaken på ditt heimelagde, heimerøykte bacon, er det fort gjort å bli røykavhengig…
Matskandalane med hestekjøtt i storfeprodukt og torsk som viste seg å ikkje vere verken norsk eller fersk, viser at du som er forbrukar må vere på vakt. Visste du at kjøpt røyklaks ikkje treng å ha hatt nærkontakt med ulmande einer, men i staden kan vere pensla med flytande smakstilsetningar?
I slekta mi er silda både eit bilete på velstand og fattigdom. Den var redninga i krigstid og uår, og orsaka til kortvarig rikdom den gong den blei kalla havets sølv. Men lysta på spekesilda har aldri endra seg.
Kvar vinter i februar eller tidleg mars hiv far min seg over telefonen for å få kjøpt rykande fersk torsk frå fiskarane på Bremangerlandet i havgapet i Sogn og Fjordane. Når våren kjem, ligg flotte, salt og vindtørka fiskar og ventar på å bli brukt. Det mest fantastiske er at klippfisken kan halde seg i fleire år.
Den umiskjennelege dufta frå pinnekjøttgryta har breidd seg over heile huset. Kålrabbistappa og potetene er straks klare. Korleis smakar eigentleg årets julemiddag? Rundt bordet er det taust…
Norge er heilt klart eit land for spesielt interesserte. Matkulturen er full av eksempel på konserveringsmetodar som både lukter og smaker intenst. Lutefisk og rakefisk høyrer juletida til, men grava laks eller ørret er min favoritt.
Då eg flytta frå vest til aust for meir enn 20 år sidan var pinnekjøtt ei øving for spesielt interesserte. I dag set visstnok halvannan million nordmenn til livs slik julemat på den store dagen. Du er sikra heltestatus om serverer fåreribbe som du har salta og tørka sjølv.
Telefonen kom uventa, og var frå ein svensk kompis: ”Geir, någon har kastat resterna av mitt fenalår. Vad ska jag nu göra soppa av?”
Mmmm! Nydelig! Kvar har du kjøpt dette fenalåret? Har du lagd det sjølv? Tuller du? Fortel meg korleis det går til!